به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان؛ روزی یک معلم ریاضی، برای این که شاگردانش را تا آخر جلسه ساکت کند، مساله ای به آن ها داد که مدت زیادی طول بکشد. معلم ریاضی از دانش آموزان خواست که 1 تا 100 را با هم جمع کنند. بعد از چند دقیقه یکی از دانش آموزان دستش را بالا برد، او جواب درست را به دست آورده بود. آن دانش آموز فهمیده بود که مجموع هر جفت از اعداد 1 و 100 ، 2 و 99، 3 و 98 ،... 101 است، پس نصف تعداد اعداد یعنی 50 را در 101 ضرب کرده بود و جواب را به دست آورده بود. آن دانش آموز، کارل فردریش گاوس نام داشت.

او فرزند باغبان فقیری از اهالی برونشویک آلمان بود که در تاریخ 30 آوریل سال 1777 متولد شد. سه ساله بود که نبوغش را در ریاضیات نشان داد و پدرش را از اشتباهی در محاسبات لیست حقوقش باخبر کرد. اما گویا این نبوغ باعث نشد بیش تر مواظبش باشند و به راحتی نزدیک بود در رودخانه غرق شود. تاریخ ریاضیات، خیلی چیزها را مدیون کارگری است که در آن نزدیکی بود و زندگی گاوس کوچک را نجات داد. اما همه چیز به خیر گذشت و دوک برونشویک تحت تاثیر نبوغ او قرار گرفت و مخارج تحصیلش را داد. گاوس در سال 1795 وارد دانشگاه گوتینگن شد. اما ریاضی نخواند. او آن قدر روحیه عجیبی داشت که رشته زبان های باستانی را انتخاب کرد. بعد از آن بود که به ریاضی تغییر رشته داد و در 19 سالگی بسیاری از مسائلی را که اویلر و لاگرانژ موفق به حل شان نشده بودند، حل کرد.

برخی را عقیده بر این است که گاوس بزرگ ترین ریاضی دانی است که تا کنون بوده است .او قضیه اعداد اول را درسن 15 سالگی حدس زد ، مشخصه چند ضلعی های ترسیم پذیر را در سن 18 سالگی تعیین کرد ، در سن 22 سالگی ثابت کرد که یک چند جمله ای از درجه n دارای n ریشه است و بهترین اثرش را با عنوان : Disquisitiones Arithmeticae به هنگامی که 24 سال داشت به چاپ رسانید . این کتاب نظریه اعداد را از مجموعه ای از مساله های منفرد به شاخه ای مرتبط با ریاضیات تبدیل کرد .

پس از سال 1801 به دیگر عرصه های ریاضی چون هندسه ، آنالیز ، نجوم و فیزیک –ریاضی ، به استثنای دو مقاله در مورد تقابل دو مربعی ، پرداخت .